Scott Bessent, sekretarz skarbu USA, publicznie wezwał Rezerwę Federalną do wstrzymania cyklu obniżek stóp procentowych. Powód jest geopolityczny - eskalacja konfliktu zbrojnego z Iranem zmienia kalkulację ryzyka inflacyjnego. Stan na kwiecień 2026 - to pierwszy tak bezpośredni sygnał z administracji Białego Domu, że polityka monetarna powinna ustąpić priorytetom bezpieczeństwa.

Stopy Fed funds pozostają w przedziale 4,25-4,50% po serii ostrożnych cięć w 2024 roku (wg danych Rezerwy Federalnej). Rynek jeszcze tydzień temu wyceniał dwie obniżki do końca 2026. Teraz? Kontrakty futures przesuwają się gwałtownie w stronę scenariusza „dłużej wyżej”.

Dlaczego Iran zmienia wszystko dla Fed?

Konflikt zbrojny z Iranem to przede wszystkim ryzyko szoku podażowego na rynku ropy. Iran odpowiada za ok. 3-4% globalnej produkcji ropy naftowej (wg danych OPEC za 2025 rok), ale to Cieśnina Ormuz robi różnicę - przez nią przepływa około 20% światowego transportu ropy. Jakiekolwiek zakłócenia w tym rejonie oznaczają skok cen energii, a to bezpośrednio napędza inflację.

Bessent zdaje się rozumieć mechanizm, który wielu polityków ignoruje - obniżka stóp w środowisku rosnących cen surowców to proszenie się o stagflację. I moim zdaniem ma rację. Fed popełnił ten błąd w 2021 roku, nazywając inflację „przejściową”. Drugi raz nikt nie chce tego powtórzyć.

„Rezerwa Federalna powinna zachować ostrożność i wstrzymać się z dalszymi obniżkami stóp, dopóki sytuacja geopolityczna się nie ustabilizuje" - Scott Bessent, sekretarz skarbu USA (kwiecień 2026)

Klucz:

Jeśli Fed zamrozi stopy na obecnym poziomie, RPP będzie miała znacznie mniejszą przestrzeń do obniżek w Polsce - różnica stóp procentowych to kotwica dla kursu złotego.

Fed trzyma stopy - co z tego wynika dla Polski?

Mechanizm transmisji jest prosty: gdy Fed nie obniża, dolar się umacnia, a waluty rynków wschodzących - w tym złoty - tracą. EUR/PLN w ostatnich dniach testuje poziom 4,28, a USD/PLN przebił 3,95 (dane z rynku międzybankowego). Słabszy złoty to wyższa inflacja importowana, co wiąże ręce RPP.

WIBOR 3M utrzymuje się w okolicach 5,40% i przy takim scenariuszu geopolitycznym szanse na szybkie obniżki maleją. Rada Polityki Pieniężnej obserwuje Fed bardzo uważnie - Adam Glapiński wielokrotnie podkreślał, że decyzje Fed są jednym z najważniejszych czynników w jego kalkulacjach.

Powiedzmy sobie szczerze - dla kredytobiorców z WIBOR-em to kiepska wiadomość. Kto liczył na spadek rat w drugiej połowie 2026, może się rozczarować.

Scenariusz: Fed obniża w czerwcu

WIBOR 3M: potencjalny spadek do 4,8-5,0%
EUR/PLN: stabilizacja 4,20-4,25
Rata kredytu 400 tys./25 lat: ~2 650 zł
Prawdopodobieństwo: maleje

Scenariusz: Fed wstrzymuje do końca roku

WIBOR 3M: pozostaje 5,3-5,5%
EUR/PLN: ryzyko ruchu powyżej 4,30
Rata kredytu 400 tys./25 lat: ~2 850 zł
Prawdopodobieństwo: rośnie

Ropa, inflacja i cień stagflacji

Brent przebił 90 dolarów za baryłkę i zmierza w kierunku 100 dol. (wg notowań ICE z kwietnia 2026). To poziom, przy którym europejskie gospodarki zaczynają odczuwać ból. Polska importuje praktycznie całą ropę - droższy surowiec oznacza droższe paliwo, transport, żywność. Efekt domina.

NBP w projekcji inflacyjnej z marca 2026 zakładał Brent na poziomie 75-80 dol. Obecne ceny już teraz podważają te założenia. Inflacja CPI, która wg GUS w marcu wyniosła 4,2% r/r, może przyspieszyć do 5% już latem.

Uwaga dla inwestorów:

W środowisku rosnących cen ropy i utrzymanych wysokich stóp procentowych, tradycyjnymi beneficjentami są spółki surowcowe i sektor energetyczny. Obligacje skarbowe o stałym kuponie tracą na wartości - rozważ papiery indeksowane inflacją (np. COI, EDO).

I tu zaczyna się problem - RPP stoi między młotem a kowadłem. Gospodarka spowalnia (wzrost PKB wg NBP to 3,1% w 2026, ale prognozy mogą być rewizowane w dół), a inflacja nie odpuszcza. Obniżki stóp pomogłyby gospodarce, ale rozgrzałyby ceny. Brak obniżek trzyma inflację w ryzach, ale dusi kredytobiorców i inwestycje.

Bessent swoim apelem do Fed de facto wysyła sygnał globalny - era taniego pieniądza nie wraca. Przynajmniej nie w 2026 roku. Pytanie brzmi: jak długo rynki będą w stanie to akceptować, zanim coś pęknie?

Przeczytaj też