Stopa lombardowa NBP
Górny pułap stóp procentowych - maksymalny koszt pożyczenia pieniędzy od NBP pod zastaw papierów wartościowych.
Stopa lombardowa wyznacza maksymalny koszt, po jakim bank komercyjny może pożyczyć gotówkę od NBP pod zastaw papierów wartościowych (np. obligacji skarbowych). Jest zawsze wyższa od stopy referencyjnej - zazwyczaj o 0,5-1 pp.
Dla kredytobiorców hipotecznych stopa lombardowa ma znaczenie pośrednie. Pełni funkcję górnego ogranicznika dla oprocentowania na rynku międzybankowym - banki rzadko pożyczą sobie pieniądze drożej niż mogą pożyczyć od NBP. W ten sposób ogranicza maksymalny poziom WIBOR.
Stopa lombardowa wchodzi też w skład wzoru na maksymalne oprocentowanie kredytów w Polsce. Zgodnie z Kodeksem cywilnym, maksymalne oprocentowanie kredytu konsumenckiego nie może przekraczać dwukrotności sumy stopy lombardowej i 3,5 pp. Przy stopie lombardowej 6,75%, maksymalne oprocentowanie wynosi 2 × (6,75% + 3,5%) = 20,5%.
Najczęściej zadawane pytania
- Czym różni się stopa lombardowa od stopy referencyjnej?
- Stopa referencyjna to podstawowy instrument polityki pieniężnej NBP. Stopa lombardowa jest wyższa (zazwyczaj o 0,5-1 pp) i stanowi górny pułap - maksymalny koszt, po jakim bank może pożyczyć pieniądze od NBP. Dla kredytobiorców ważniejsza jest stopa referencyjna, bo bezpośrednio wpływa na poziom WIBOR.