9,4% zdarzeń na polisę AC w 2025 r. (KNF) to średnia rynku, a nie Twoje ryzyko. Decyzjomat zestawia składkę AC z wartością auta, liczy próg opłacalności przy różnych szkodach i pokazuje czynniki za i przeciw, w tym wymogi kredytu i leasingu.
NA GRANICY: AC kosztuje 2400 zł rocznie, czyli 4% wartości auta. Argumenty za i przeciw się równoważą, więc rozstrzyga cena polisy i to, ile ryzyka chcesz zostawić u siebie. Próg opłacalności dla szkody 24 000 zł: 10% szansy w roku. Średnio płacisz o 1200 zł więcej, niż AC wypłaci.
zdarzeń na polisę AC w roku, średnio dla rynku
Krzywa pokazuje, jak szansa na szkodę potrzebna do zwrotu składki maleje wraz z wielkością szkody. Pozioma linia to założona szansa na szkodę w przykładzie, 5% rocznie. Zielone pole to szkody, przy których AC średnio wypłaca więcej, niż kosztuje.
Ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych wymienia w art. 4 trzy ubezpieczenia obowiązkowe z tej ustawy i nie ma wśród nich AC. OC posiadacza pojazdu płaci za szkody, które wyrządzisz innym, a autocasco za szkody w Twoim aucie: kolizję z Twojej winy, kradzież, pożar, zalanie, grad czy wandalizm.
OC jest obowiązkowe przez cały czas, gdy auto jest zarejestrowane (art. 23 ust. 1a ustawy). Brak polisy kosztuje opłatę na rzecz UFG, w 2026 r. do 9610 zł za samochód osobowy (art. 88). AC kupujesz dobrowolnie, a zakres ochrony, wyłączenia i sposób wyceny szkody opisują ogólne warunki ubezpieczenia (OWU) konkretnego ubezpieczyciela. Dwie polisy AC z tą samą nazwą mogą chronić zupełnie inaczej.
Z OC sprawcy nie dostaniesz pieniędzy za własne auto, gdy kolizję spowodowałeś Ty. Art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy wyłącza też szkody w mieniu, które kierujący wyrządził posiadaczowi pojazdu, więc jazda cudzym autem z OC właściciela nie pokryje szkody w tym samym aucie. Te luki zamyka właśnie AC.
Najprostsza miara to składka podzielona przez wartość rynkową auta. Decyzjomat traktuje składkę do 3% wartości auta rocznie jako tanią, a od 8% jako drogą. Przy 8% składki z około 13 lat to równowartość całego auta.
W 2025 r. krajowe zakłady ubezpieczeń zebrały ze składek AC 14,47 mld zł i wypłaciły odszkodowania na 9,26 mld zł, czyli 64% składki (KNF, Tablica D.2c). Reszta to koszty działalności, rezerwy i zysk ubezpieczyciela. Ta proporcja nie jest wadą produktu: polisa ma sens nie dlatego, że średnio się zwraca, tylko dlatego, że zamienia rzadką dużą stratę na przewidywalną składkę.
Udział własny obniża składkę, ale przesuwa część każdej szkody na Ciebie. Przy udziale 2000 zł i szkodzie za 3000 zł dostaniesz 1000 zł, a drobne naprawy i tak zapłacisz sam. Decyzjomat odejmuje udział własny od każdej szkody, zanim policzy próg opłacalności.
AC zwraca się średnio wtedy, gdy szansa na szkodę w roku razy wypłata po udziale własnym jest wyższa od składki. Próg opłacalności to szansa, przy której oba koszty są równe: składka podzielona przez wypłatę. Im większa szkoda, tym niższy próg, dlatego AC najlepiej broni się przy kradzieży i szkodzie całkowitej.
Przykład: auto za 60 000 zł, składka 2400 zł, bez udziału własnego. Przy szkodzie całkowitej próg to 4% rocznie, przy szkodzie za 40% wartości auta 10%, a przy drobnej szkodzie za 10% wartości aż 40%. Drobne szkody prawie nigdy nie uzasadniają AC, bo zgłoszenie zwykle podnosi też składkę w kolejnych latach przez utratę zniżek.
Średnia rynkowa daje punkt odniesienia: w 2025 r. przypadło 9,4% zdarzeń z AC na polisę, a średnia wypłata na zlikwidowaną szkodę wyniosła około 10 856 zł (KNF, Tablica D.2a i D.2c). To średnia ze wszystkich aut i kierowców, także flot firmowych, więc nie zastępuje Twojej oceny ryzyka. Dlatego w Decyzjomacie szansę na szkodę ustawiasz suwakiem.
Ustawa nie nakazuje AC nikomu, ale umowa kredytu samochodowego albo leasingu często tak. Leasingodawca jest właścicielem auta, a bank, który finansuje zakup, chce zabezpieczenia, więc umowa zwykle wymaga AC przez cały okres finansowania z cesją praw z polisy na finansującego.
Brak polisy wymaganej umową to naruszenie jej warunków, a finansujący może wtedy kupić polisę sam i obciążyć Cię kosztem albo wypowiedzieć umowę, zależnie od jej zapisów. W takim przypadku Decyzjomat nie rozstrzyga, czy brać AC, tylko pomaga porównać oferty: liczy koszt wobec wartości auta i próg opłacalności przy różnych udziałach własnych.
Przy kredycie gotówkowym na auto bank zwykle nie ma zastawu na samochodzie i AC nie jest warunkiem umowy. Porównanie kosztu kredytu gotówkowego z kredytem samochodowym z obowiązkowym AC robi się więc na pełnym koszcie: odsetki, prowizja i składki AC przez cały okres spłaty.
Za AC przemawia przede wszystkim sytuacja, w której utrata auta zachwiałaby budżetem: brak oszczędności na zastępcze auto, młode i drogie auto, wysokie ryzyko kradzieży w miejscu parkowania. Przeciw: tanie, starsze auto, wysoki udział własny i oszczędności, z których pokryjesz stratę.
Decyzjomat przyznaje punkty za każdy czynnik. Brak oszczędności na pokrycie straty liczy się podwójnie, tak samo jak szansa na szkodę powyżej progu opłacalności. Składka do 3% wartości auta to punkt za AC, od 8% punkt przeciw. Auto od 10 lat i udział własny od 10% wartości auta to kolejne punkty przeciw.
Wiek auta działa podwójnie. Wypłata z AC zależy od wartości rynkowej w dniu szkody, a ta spada z każdym rokiem, więc polisa na starsze auto chroni coraz mniejszą kwotę. W szkodzie całkowitej ubezpieczyciel zwykle odlicza też wartość pozostałości, czyli tego, za ile można sprzedać wrak. Szczegóły wyceny są w OWU i różnią się między ubezpieczycielami.
Alternatywą dla pełnego AC bywa polisa z węższym zakresem, na przykład tylko od kradzieży i szkody całkowitej, albo AC z wysokim udziałem własnym. Takie warianty zostawiają drobne szkody u Ciebie i chronią przed dużą stratą, czyli tam, gdzie AC broni się najlepiej.
Wartość i wiek auta, składka i udział własny z oferty, finansowanie i oszczędności. Wynik: koszt wobec wartości auta, próg opłacalności i lista czynników za i przeciw.
Źródła: KNF, Biuletyn kwartalny. Rynek ubezpieczeń 4/2025, Tablica D.2a i D.2c; ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych (Dz.U. 2026 poz. 783), art. 4, 23, 38, 88.
Wyniki kalkulatora mają charakter informacyjny i edukacyjny. Nie stanowią porady finansowej ani kredytowej w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o doradztwie kredytowym. Ostateczne warunki kredytu, zdolność kredytową i ofertę ustala bank indywidualnie na podstawie złożonego wniosku.
