WIG

WIG to pierwszy indeks warszawskiej giełdy, obliczany od 16 kwietnia 1991 r., czyli od pierwszej sesji GPW. Pierwsza wartość wynosiła 1000 pkt. Obecnie WIG obejmuje wszystkie spółki notowane na Głównym Rynku GPW, które spełniają bazowe kryteria uczestnictwa w indeksach. Obowiązuje w nim zasada dywersyfikacji, która ogranicza udział pojedynczej spółki i sektora.

WIG jest indeksem dochodowym: przy jego obliczaniu uwzględnia się zarówno ceny akcji, jak i dochody z dywidend i praw poboru. Dzięki temu lepiej niż WIG20 pokazuje wynik inwestora, który trzymał cały rynek i reinwestował wypłaty. Przykład na hipotetycznych liczbach: indeks na poziomie 60 000 pkt rośnie przez rok do 66 600 pkt, czyli o 11%. Przy tej samej zmianie cen indeks cenowy pokazałby mniej o mniej więcej stopę dywidendy z tego roku.

Ponieważ WIG obejmuje kilkaset spółek, od największych banków po małe firmy z Głównego Rynku, często służy jako benchmark dla funduszy akcji polskich. Duże spółki mają w nim i tak największą wagę, bo wagi zależą od wartości akcji w wolnym obrocie. Od WIG pochodzą indeksy sektorowe, na przykład WIG-banki czy WIG-energia, które grupują spółki z jednej branży.

Porównując wyniki funduszu lub portfela z rynkiem, trzeba zestawiać je z indeksem tego samego typu. Fundusz akcji polskich, który pokonał WIG20 o 3 punkty procentowe, mógł w tym samym okresie wypaść gorzej niż WIG, jeśli dywidendy w danym roku były wysokie. Średnioroczną zmianę indeksu w wielu latach opisuje CAGR.

Do liczenia WIG nie są dopuszczane spółki o bardzo niskim udziale akcji w wolnym obrocie albo bardzo niskiej wartości, co ogranicza wpływ najmniejszych i najmniej płynnych firm. Udział pojedynczej spółki jest ograniczany limitem, by indeks nie zależał nadmiernie od jednego emitenta. Na WIG opierają się ETF-y i fundusze indeksowe obejmujące szeroki rynek polski, a jego długa historia pozwala porównywać wyniki giełdy w różnych cyklach koniunktury od początku lat 90.

Bieżącą wartość WIG i wykres historyczny pokazuje strona WIG - notowania.