Okres wypowiedzenia

Okres wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony i określony zależy od stażu u danego pracodawcy (art. 36 § 1 Kodeksu pracy): 2 tygodnie przy zatrudnieniu krótszym niż 6 miesięcy, 1 miesiąc przy co najmniej 6 miesiącach i 3 miesiące przy co najmniej 3 latach. Liczy się okres pracy u tego pracodawcy, w tym u poprzedniego, jeśli zmiana nastąpiła w ramach przejęcia zakładu (art. 23¹). Te same okresy obowiązują pracownika i pracodawcę.

Umowę na okres próbny wypowiada się z zachowaniem 3 dni roboczych, gdy okres próbny nie przekracza 2 tygodni, 1 tygodnia, gdy jest dłuższy, i 2 tygodni przy okresie próbnym 3-miesięcznym (art. 34). Okres liczony w tygodniach kończy się w sobotę, a w miesiącach ostatniego dnia miesiąca (art. 30 § 2¹). Przykład: wypowiedzenie miesięczne złożone 10 marca kończy się 30 kwietnia, a trzymiesięczne złożone 31 stycznia kończy się 30 kwietnia.

Strony mogą się porozumieć i rozwiązać umowę wcześniej. Pracodawca, który wypowiada umowę z co najmniej 3-miesięcznym okresem z przyczyn niedotyczących pracownika, może skrócić okres wypowiedzenia do 1 miesiąca, płacąc odszkodowanie za pozostałą część (art. 36¹). W okresie wypowiedzenia złożonego przez pracodawcę pracownik ma prawo do 2 lub 3 dni zwolnienia na poszukiwanie pracy z zachowaniem wynagrodzenia (art. 37).

W okresie wypowiedzenia pracownik zachowuje pełne prawa: dostaje wynagrodzenie, może iść na zwolnienie lekarskie, a pracodawca może zwolnić go z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem pensji (art. 36² Kodeksu pracy). Choroba nie przedłuża okresu wypowiedzenia. Pracodawca wypowiadający umowę musi podać przyczynę, od 2023 r. także przy umowie na czas określony.

Niewykorzystany urlop pracodawca może kazać wykorzystać w okresie wypowiedzenia, a gdy się nie da, wypłaca ekwiwalent za urlop. Przy zwolnieniu z przyczyn pracodawcy w firmie z co najmniej 20 pracownikami przysługuje odprawa. Datę końca umowy policzysz w kalkulatorze okresu wypowiedzenia.