Próg podatkowy

120 000 zł dochodu w roku podatkowym to w 2026 r. górna granica pierwszego przedziału skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy o PIT). Do tej kwoty obowiązuje stawka 12%, a każda złotówka ponad nią jest opodatkowana stawką 32%. Próg liczy się od dochodu, czyli przychodu pomniejszonego o koszty uzyskania i składki ZUS, a nie od kwoty brutto z umowy.

W praktyce próg najczęściej przekraczają pracownicy z pensją powyżej 10 000 zł miesięcznie po odliczeniu kosztów i składek. Pracodawca zaczyna wtedy pobierać zaliczkę 32% od miesiąca, w którym narastający dochód przekroczył granicę, dlatego pensja netto w ostatnich miesiącach roku spada, choć brutto się nie zmienia.

Przykład: pracownik ma 130 000 zł dochodu rocznie. 120 000 zł jest opodatkowane stawką 12%, a 10 000 zł nadwyżki stawką 32%, co daje 3200 zł podatku od nadwyżki zamiast 1200 zł. Łączny podatek po kwocie zmniejszającej to 14 000 zł.

Próg nie jest waloryzowany automatycznie: kwota 120 000 zł obowiązuje od 2022 r. i od tego czasu się nie zmieniła, choć wynagrodzenia rosną. Co roku przekracza go więc więcej osób, bez realnego wzrostu siły nabywczej. Przekroczenie progu u jednego pracodawcy nie zmienia wcześniejszych zaliczek, a ostateczny podatek oblicza się dopiero w zeznaniu rocznym, w którym sumuje się dochody ze wszystkich umów i działalności na skali.

Na próg wpływają odliczenia od dochodu: składki ZUS, wpłaty na IKZE, ulga termomodernizacyjna czy darowizny. Małżonkowie mogą też ograniczyć efekt progu przez wspólne rozliczenie, gdy jedno zarabia znacznie więcej. Ten sam próg wyznacza roczny limit autorskich kosztów 50%.

Na 2027 r. przygotowano zmianę: według ustawy uchwalonej przez Sejm 22 października 2026 r. (druk sejmowy nr 3147) skala ma wynosić 12% do 130 000 zł, 24% od 130 000 zł do 150 000 zł i 32% ponad 150 000 zł. Ustawa jeszcze nie obowiązuje: czeka na Senat i podpis prezydenta. Do czasu publikacji w Dzienniku Ustaw obowiązują stawki opisane wyżej, a porównanie obu wariantów pokazuje kalkulator PIT 2027.