Stopa zwrotu

Stopa zwrotu to miara wyniku inwestycji: o ile procent zmieniła się wartość zainwestowanych pieniędzy w danym okresie, łącznie z odsetkami i dywidendami. Najprostszy wzór to (wartość końcowa + wypłaty - wartość początkowa) / wartość początkowa. Wynik podaje się zwykle za konkretny okres, na przykład rok, trzy lata czy od początku inwestycji.

Przykład na hipotetycznych liczbach: inwestor kupił jednostki funduszu za 8 000 zł, a po dwóch latach są warte 9 200 zł. Stopa zwrotu za cały okres wynosi 15% (1 200 / 8 000). To nie znaczy, że fundusz zarabiał 7,5% rocznie: średnioroczna stopa liczona z uwzględnieniem procentu składanego wynosi około 7,24% (CAGR). Po 19% podatku Belki od 1 200 zł zysku zostaje 972 zł, więc stopa zwrotu netto to około 12,15%.

Przy porównaniach trzeba odróżnić stopę nominalną od realnej, czyli po inflacji (oprocentowanie realne), oraz stopę brutto od netto, po kosztach i podatkach. Fundusze publikują wyniki po opłatach za zarządzanie, ale przed podatkiem i opłatą dystrybucyjną. Wynik akcji bez dywidend zaniża zwrot spółek, które je wypłacają.

Przy regularnych wpłatach prosta stopa zwrotu zniekształca obraz, bo pieniądze pracowały różnie długo. Stosuje się wtedy stopę ważoną kapitałem (wewnętrzna stopa zwrotu, IRR) albo ważoną czasem, którą podają fundusze. Historyczna stopa zwrotu nie gwarantuje przyszłych wyników, a wysoki wynik w krótkim okresie często idzie w parze z wysokim ryzykiem.

Stopę zwrotu w innej walucie przelicza się na złote, uwzględniając zmianę kursu. Przykład: ETF w dolarach zyskał 10%, ale dolar osłabił się wobec złotego o 5%, więc wynik w złotych wynosi około 4,5% (1,10 x 0,95 - 1). Przy obligacjach stopa zwrotu do wykupu (rentowność) różni się od kuponu, bo uwzględnia cenę zakupu na rynku wtórnym. Raporty funduszy podają też stopę zwrotu od początku roku i za ostatnie 12 miesięcy.

Wartość inwestycji przy założonej stopie zwrotu i regularnych wpłatach policzy kalkulator procentu składanego, a zwykłe obliczenia procentowe kalkulator procentów.