Odstąpienie od umowy kredytu

Konsument ma prawo bez podania przyczyny odstąpić od umowy o kredyt konsumencki w terminie 14 dni od dnia jej zawarcia (art. 53 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim). To samo prawo przysługuje przy kredycie hipotecznym (art. 42 ust. 1 ustawy o kredycie hipotecznym). Jeśli umowa nie zawiera wszystkich obowiązkowych elementów, termin liczy się od dnia ich dostarczenia (art. 53 ust. 2 UKK).

Kredytodawca musi przy zawarciu umowy wręczyć wzór oświadczenia o odstąpieniu (art. 53 ust. 3). Do zachowania terminu wystarczy wysłanie oświadczenia przed jego upływem na adres wskazany przez kredytodawcę (ust. 4-5), także na adres do doręczeń elektronicznych. Po odstąpieniu konsument zwraca niezwłocznie, najpóźniej w ciągu 30 dni od złożenia oświadczenia, wypłaconą kwotę wraz z odsetkami za okres od wypłaty do spłaty (art. 54 ust. 1-2). Kredytodawcy nie przysługują inne opłaty poza bezzwrotnymi kosztami poniesionymi na rzecz organów administracji (ust. 4), więc prowizja wraca w całości.

Przykład: kredyt gotówkowy 10 000 zł przy oprocentowaniu 12%, z prowizją 500 zł. Konsument odstępuje po 7 dniach i oddaje pieniądze 10. dnia od wypłaty. Zwraca 10 000 zł i odsetki za 10 dni: 10 000 zł x 12% x 10 / 365 = około 33 zł. Prowizja 500 zł nie należy się bankowi.

Odstąpienie od kredytu jest skuteczne także wobec związanych z nim usług dodatkowych, na przykład ubezpieczenia (art. 55 UKK, art. 45 UKH). Przy kredycie ratalnym działa to także w drugą stronę: odstąpienie od umowy zakupu towaru, na przykład kupionego przez internet, jest skuteczne również wobec umowy o kredyt wiązany (art. 57 UKK). Termin 14 dni na odstąpienie i inne terminy ustawowe policzysz w kalkulatorze terminów.

Ustawy o kredycie konsumenckim, a więc i prawa odstąpienia z art. 53, nie stosuje się do kredytu będącego wynikiem ugody sądowej albo pozasądowego rozwiązania sporu konsumenckiego (art. 4 ust. 1 pkt 4). Odstąpienia nie trzeba uzasadniać, a kredytodawca nie może za nie pobrać kary ani opłaty manipulacyjnej.