Wynagrodzenie chorobowe

Za pierwsze dni choroby pracownika w roku kalendarzowym płaci pracodawca, nie ZUS. Wynagrodzenie chorobowe przysługuje za łącznie 33 dni niezdolności do pracy w roku, a po ukończeniu 50. roku życia za 14 dni (art. 92 § 1 Kodeksu pracy). Od 34. dnia (lub 15. u osób po pięćdziesiątce) pracownik dostaje już zasiłek chorobowy z ZUS. Limit dni liczy się od nowa od 1 stycznia.

Stawka wynosi 80% wynagrodzenia, chyba że przepisy wewnętrzne pracodawcy przewidują więcej. 100% przysługuje, gdy niezdolność wynika z wypadku w drodze do pracy lub z pracy, przypada w czasie ciąży albo jest związana z badaniami i zabiegiem pobrania komórek, tkanek i narządów u dawcy. Wynagrodzenie liczy się jak zasiłek: przeciętna pensja z 12 miesięcy pomniejszona o składki społeczne pracownika (13,71%), podzielona przez 30 i pomnożona przez stawkę oraz liczbę dni, łącznie z dniami wolnymi (art. 92 § 2).

Przykład: pensja 6000 zł brutto, 10 dni zwolnienia lekarskiego w 2026 r. Podstawa to 6000 zł x (1 - 13,71%) = 5177,40 zł, stawka dzienna 138,06 zł (80%), a wynagrodzenie chorobowe 1380,64 zł brutto. Od tej kwoty nie płaci się składek społecznych, tylko zdrowotną i zaliczkę PIT, dlatego netto za dzień choroby spada mniej, niż sugeruje stawka 80%.

Dni choroby z kilku zwolnień w roku się sumuje. Pracownik, który chorował 20 dni w marcu i 20 dni w październiku, za 13 pierwszych dni październikowego zwolnienia dostanie wynagrodzenie chorobowe, a za pozostałe 7 już zasiłek z ZUS. Wysokość obu świadczeń liczy się według tych samych zasad.

Wynagrodzenie chorobowe nie przysługuje w przypadkach, w których pracownik nie miałby prawa do zasiłku, np. gdy zwolnienie wykorzystuje niezgodnie z celem (art. 92 § 3). Podstawą wypłaty jest zwolnienie lekarskie e-ZLA, które lekarz wystawia elektronicznie, a pracodawca otrzymuje przez profil w ZUS. Zleceniobiorca i przedsiębiorca nie dostają wynagrodzenia chorobowego, tylko zasiłek z ZUS od pierwszego dnia, jeśli opłacali dobrowolną składkę chorobową. Kwotę policzysz w kalkulatorze L4.